2deka życia

Przed przeczytaniem poniższego wiersza uprzedzam że w mojej karierze (w mojej opinii) pojawiły się dwa beznadziejne wiersze. Oto jeden z nich. \
Wstawiam go aby się zdystansować do własnych błędów. Miłej krytyki <3 !

Urodzony rankiem w dniu Wszystkich Świętych.

Z natury spokojny lecz i miejscami zacięty.

Bez ojca w domu, ale za to z prababcią chorą,

Karmiącą go kaszanką, czekającą aż ją „tam” zabiorą.

Drogi szkolne z przyjaciółmi najmłodszymi rozeszły się prędko,

W podstawówce było ciemno, ciasno, ciężko.

Pojawił się królik i ojciec na ojca niepowoływany,

Nigdy z dobrej strony nie został mu poznany.

Królik zdrowy nie był i rybki też coś tam miały,

Wszystkie zwierzęta dokoła wymierały…

Ojca mu z życia na szczęście usunięto,

Myśli przykre zbędną wiedzą zajęto.

Potem gimnazjalny szał i nowy w życiu start,

Największa przyjaźń, której nikt nie był wart.

I pierwsza wielka miłość, żywa, prawdziwa,

Dwa lata… i przeszłością, wraz z tamtą przyjaźnią była.

Psycholodzy, kardiolodzy i kłopotów kupa,

Mogli się spodziewać rankiem w szafie trupa.

Początki pisania, wiary zatracenie,

Po czym chyba jakieś… objawienie?

Długo cisza, pecet i klawiszy pykanie,

Brak perspektyw, nerwy i ranne wstawanie.

Jakieś imprezy… och, matura wreszcie!

I na studia go gdzieś jeszcze weźcie.

W takim skrócie tu spisane,

Dwie dekady są wspomniane,

Tak z trzy lata w sumie z tego,

Jakby wybrać coś ważnego,

Reszta to stracony czas i pieniądz,

Beznamiętnie łzami lejąc.

Dwie dziesiątki lat minęły…

Tak minęły dekad… dwie.