Szklana Góra - AKT III

AKT III

Idąc po górze WĘDROWIEC widzi siedzącą przed nim POSTAĆ.

WĘDROWIEC

Czy to sen? Fatamorgana?

Czy to mami Góra Szklana?

Człeku! Halo? Czy mnie słyszysz?

Czy cierpienia sztukę ćwiczysz?

POSTAĆ

Żywy! Żywy!

Matko Święta, tyś prawdziwy?!

Czyś kolejnym jest odbiciem?

Ja tu w końcu stracę życie!

WĘDROWIEC

Jam prawdziwy! Spójrzże na mnie!

Twarzy twojej nie ukradnę!

POSTAĆ podnosi wzrok.

POSTAĆ

Ja nie wierzę! Ktoś tu dotarł!

Jednak po cóż strój swój rozdarł?

Czemuś jest szmatławcem, a nie dostojnikiem?

Dawaj mi mój szmal! Prędko, szybko, migiem!

WĘDROWIEC

Czego ty ode mnie żądasz?

POSTAĆ

Ty w zeznaniach się poplątasz!

Dawaj! Zakład ja wygrałem, widzisz!

Pewno teraz sam się wstydzisz!

Wejść na Szklaną Górę zdołałem,

Prawie na samym szczycie już stałem!

Wygrałem, wygrałem, wygrałem!

WĘDROWIEC

Nie ja jestem tym, za kogo mnie uważasz!

W złym mnie świetle teraz stawiasz!

Nie ja ci tu wejść kazałem!

Nigdy cię też nie widziałem!

POSTAĆ

Łżesz jak pies, ty łachudro!

Z twojej skóry zrobię płótno!!!

POSTAĆ podskakuje z nożem w stronę WĘDROWCA, ten zaś uchyla się i napastnik ląduje na rozbitych lustrach. One czerwienieją.

POSTAĆ

Nie widziałem końca tej tortury…

Szczyt tej góry, słonią chmury…

Umiera.